جایی دور

زنده بودم براستی؟
پیش از دیدار تو؟

--

حرف‌ها دارم و انگار محو می‌شوم در مقابلت. انگار تو هستی و هیچ وجود دیگری. حرف‌ها دارم و سراپا فراموشی می‌شوم. خیره می‌شوم در دست‌هایت. کجا بودم از کجا آمدم. به کجا می‌بریم؟ بیخود شده از رویاها و عقل و اندیشه‌هایم. حرف‌ها داشتم و ناگهان دلتنگی حادثه‌ی عجیبی در زندگیم بود. ناگهان بر صندلی که نشسته بودم کسی انگار انگشتانم را از زیر می‌نواخت. مثل پیانو می‌نواخت. از شیرین‌ترین ملودی‌هایم.

ناگهان انگار تو را دیده باشم.

در سرزمین دور پادشاهی هست از مدح بیزار
از شعر هم
تو بگو من چه کنم؟
که زیبایی‌های تو پادشاه را شاعرم
تو بگو

2.

پا برهنه...
به سرزمین تو که وارد می‌شوم..
اسلحه را زمین می‌گذارم
چشمهایت آغاز می‌شوند و
حرف‌هایم تمام می‌شوند...

3.

کی بهم می‌رسند
کویر و باران
سکوت و شاعرانگی
کجا بهم می‌رسند
خارها و بلبل
لبِ من و گونه‌ي تو

4.

اما در رؤیای من
ابرها در مسیر توست که رکوع می‌کنند...
باران به هوای تو می‌بارد و چشم‌هایت
آی چشم‌هایت...